You are here

Naar de Noordkaap

In de zomer van 2018 heb ik op de motorfiets een rondje Scandinavië gereden. De ervaring van het reizen per motorfiets ligt dichter bij fietsen dan bij autorijden. Je bent overgeleverd aan de elementen, hebt vrij zicht rondom, alles komt ongefilterd op je af.

Aan de ene kant is motorrijden makkelijker, aan de andere kant is het zwaarder dan fietsen. Je kunt zonder veel moeite kilometers maken en hellingen nemen, nog even een stuk doorrijden als een plek je niet bevalt, of even een weg inslaan en uitrijden, en de volgende dag op je schreden terugkeren. Maar motorrijden vereist meer concentratie, door de snelheid en je gewicht. Op de fiets trap je je benen in het rond, en verder kun je een beetje voor je uit staren en mijmeren. Op de motor moet je je aandacht bij de weg houden, het verkeer, de volgende bocht, die auto die daar gaat afslaan, het wegdek waar een scheur in zit of grind op ligt, een bocht waarachter van alles kan gebeuren. Aan het eind van de dag zit de vermoeidheid meer in je hoofd dan in je lijf.

In Kirkenes sprak een Noorse motorrijder me aan. Ga je naar Vardø? Dan moet je ook naar Hamningberg. De weg is bochtig, gaat op en neer, langs bergwanden en rotsformaties, en wordt steeds smaller. Prachtig. Maar je moet niet gaan racen, hoor je me? Je moet om je heen kijken. Het is echt heel mooi. Hamningberg. Niet racen, om je heen kijken.

Hoe sneller je gaat, hoe minder je ziet.

Foto's maken op de fiets: Goh, dat is mooi. Stoppen. Camera pakken. Foto maken.

Foto's maken op de motor: Goh, dat was mooi. Kon ik daar stoppen? Kan ik hier keren? Keren, terugrijden, stoppen. Motor uitzetten, zijstandaard uit, handschoenen uit, helm af. Camera pakken. Foto maken.

Uiteindelijk heb ik toch een aardige modus gevonden.